Last Pictures

Sunday, September 16, 2007

من و ادبیات

داستان من و ادبیات فارسی حکایت غریبی است . من همیشه معلم های ادبیات فارسیم را دوست داشتم و دارم و تا به حال نمره کمتر از 19 در این درس نگرفتم ولی ... ولی نوشتنم همان طور که می بینید خیلی ابتدایی و بد است . شاید به خاطر این که کی بردی که با آن تایپ می کنم برچسب حروف فارسی ندارد و شایدم به خاطر این که وقتی چیزی می نویسم خیلی هیجان زده ام . نمی دانم کدام ولی سعی دارم امسال پایین نمره 20 از این درس نگیرم چه از شما و چه از معلمم . پس با کامنت های خود اشکالات مرا یاد آوری کنید . tnx

2 comments:

Anonymous said...

اولین چیزی که بعد از خواندن اولین نوشته هایت به ذهنم رسید، روانی و ساده نویسی ات بود که امتیاز بزرگی است. این که بتوانی خاطره ای را در چند جمله کوتاه و خلاصه، بامزه تعریف کنی موهبتی است. ضمن این که ابائی هم از بیان نظرات شخصی ات نداری. این ها همه استعداد است که امیدوارم با ویرایش نهایی نوشته هایت جایی برای غلط های املائی نماند

zzarrin said...

این که بتونی خیلی ساده و روان بنویسی خیلی خوبه. ولی در مورد نوشته هات فکر نمی کنم اشکال چندانی از کیبرد داشته باشی. در اصل گستره ی کلماتی خیلی کمی داری. برای بهتر نوشتن باید بتونی که با کلمات بازی کنی و این به نمره ی ادبیات مدرسه جندان ربطی نداره بلکه خوندن کتابهای مختلف در حوزه ی ادبیات اعم از داستان و یا غیر خیلی کمک کننده هست و تمرین در نوشتن خلاصه ای از کتاب برای اولین قدم خیلی خوب و مفید هست.
البته می بخشید که خیلی صریح حرف زدم؛ ولی با تجربه ای که در این کار دارم، فکر می کنم اگر به این صورت عمل کنی ، موفقتر می شی.

There was an error in this gadget

Search This Blog